©  Hessisches  Staatsarchiv  Marburg,  Best.  340  Grimm  Nr.  L  72

280

Portio  nulla  detur,  sed  nec  per  frusta  secetur,
Dispice,  lieve  cocoque  foco  tostetur  ab  ullo.
Haec  caro  nectarea  festivum  sit  mihi  pasca,
Hane  tege  pigmentis  redolentibus  et  sale  pauco.
Esca  multiplici  ne  fallas  foedera  disci,
Per  varios  gustus  haee  fercula  nostra  regamus.
Lignum  pomiferum  si  roras  jusse  fabarum,
Piadix  continuo  siccabitur  liujus  ab  imo,
Marcescet  sucus,  vanescet  in  arbore  fructus.
Tussis  sicca  fabis  asino  sit  gloria  dulcis,
Sit  vox  scabra  fabae  porcello  gloria  palmae.
Hisce  fabis  virtus  vitiala  est  corporis  liujus,
Nec  possum  teneram  telluri  affigere  plantain,
Sic  periit,  solitum  dum  non  habet  arida  pastum.
Sunt  haec  barbaricis  mandenda  legumina  Francis,
Sic  erit  nullus  honos.  potior  mihi  prislinus  est  mos,
Hunc  morem  repetam,  ad  mea  prisca  recurram.
Devoro  nunc  carnem,  praeclarain  persono  vocem,
Sunt  vituli  carnes  potiores  quam  gobiones,
Inde  traham  sucum  crassoque  humore  salutem,
Fit  rubor  in  facie,  pallor  tabescit  in  ore,
Blandus  corde  sapor,  fragrans  odor,  apta  voluptas,
Omnia  percurram,  quo  linnun  pectore  pellam.*
luter.
{ Ah,  perversa  vigent,  legalia  jura  faliscunt.*
lupus.
^Ergo  sales  vestri  veterani  sint  sine  dente?
Non  patiar  teneas  veteres,  ut  me  duce  negas.’
luter.
^Si  sapis,  haec  tacito  consumes  verba  palato.
Utere  sorte  tua,  doclus  pietate  paterna,