©  Hessisches  Staatsarchiv  Marburg,  Best.  340  Grimm  Nr.  L  72

254

ECBASIS.

Mugit  vacca  loquax,  quin  taurus  cornibus  audax,
Perdita  demonstrant,  natum  per  singula  lustrant.
Ast  vosagina  canis,  lustrosis  conscia  silvis,
330  Venerat  ad  medium  certum  dictura  relatum:
‘Aestimo,  quod  vobis  referentur  gaudia  moestis,
In  genesi  legitur,  Esau  cum  gesta  feruntur,
Ille  sagitta  doctus  erat  gravidaque  faretra,
Portabat  cornu,  fuerat  qui  doctus  in  arcu,
335  Capsidile  suo  gestabat  in  inguine  dexlro,
Hic  me  nutrivit,  per  rara  latibula  duxit.
Post  mortem  domini  vobis  mendica  remansi.
Visis  consternor,  auditis  corde  relundor.
Juxta  est  spelaeum  multo  praedamine  plenum,
340  Sole  sub  occiduo  latrans  prope  jam  pede  fesso
Audieram  strepitum,  certans  conprendere  melum?
Reddetur  stabulo,  si  forsan  quaeritur  antro.’
Suscipitur  sermo,  quem  dixerat  barbarus  hospes,
Et  praedocta  canis  ceu  fertur  odora  canum  vis,
345  Non  praeter  centum  properans  praetendere  gressum,
Donec  pervenit,  quo  se  conducere  vovit.
Tune  equitum  turmae  certant  peditumque  catervae,
Ne  numero  plures,  virtute  et  honore  minores,
Indocti  stolidi  simul  impugnare  parati.
350  Viribus  editior,  collecto  tum  grege  major,
•2.  /
Irritat,  mulcet  taurus,  mugitibus  implet;
Fit  sonus  in  terris,  quasi  totus  corruat  orbis.
Exilit  ille  lupus  soinno  vinoque  sepultus,
Convocat  armigeros  pugnandi  jure  remotos,
355  Sperat  belligeros  solo  torpore  peritos,
Arcem  contendit  hostes,  quo  cernere  possit,
Visis  expavit,  reparatis  viribus  infit:
farnuli  fortes,  animosas  cernite  gentes,

335  capsilide  Ä.  33T  mdica  A.