—  54  —

vir  pie,  vir  juste,  precor  ut  moneam  precibus  te,
10  vir  racione  vigens  dat  honorem  tota  tibi  gens,
amplecti  minimos  magni  solet  esse  viri  mos;
cor  miseris  flecte,  quoniam  probitas  decet  hec  te,
pauperie  plenos  solita  pietate  fove  nos,
et  trans  montanos  vir  transmontane  juva  nos.
15  nulla  mihi  certe  de  vita  spes  nisi  per  te,
frigore  sive  fame  tolletur  spiritus  a  me,
asperitas  brume  necat  horriferumque  gelu  me,
continuam  tussim  pacior  tanquam  tisicus  sim,
sencio  per  pulsum  quod  (non)  a  morte  procul  sum,
20  esse  probant  inopes  nos  corpore  cum  reliquo  pes,
unde  verecundo  vultu  tibi  verba  pretundo,
in  tali  veste  non  sto  sine  fronte  penes  te;
liber  ab  interitu  sis,  et  memor  esto  mei  tu!
IV.
Archipoeta.
1  Archicancellarie,  vir  discrete  mentis,
cujus  cor  non  agitur  levitatis  ventis
aut  morem  transgreditur  viri  sapientis,
non  est  in  me  forsitan  id  quod  de  me  sentis.
2  Audi  preces  domine  veniam  petentis,
exaudi  suspiria  gemitusque  flentis,
et  opus  impositum  ferre  non  valentis,
quod  probare  potero  multis  argumentis.
3  Cujus  in  perpetuum  servus  SC  poeta,
ibo  si  preceperis  etiam  trans  freta,
et  quodcumque  jusseris  scribam  mente  leta,
sed  angusti  temporis  me  coartat  meta.
4  Jubes  angustissimo  spacio  dierum
me  tractare  seriem  augustarum  rerum,
quas  neque  Virgilium  posse  nec  Homerum
annis  quinque  scribere  constat  esse  verum:
5  Vis  et  infra  circulum  parve  septimane

18  =  phthisicus.
4,1.  2  Wortspiel  mit  angustus  und  augustus.