88

13.
Von  dem  Fischer  un  syner  Fru.
Aar  wöör  maal  eens  en  Fischer  un  syne  Fru,  de  waanden  tosamen
  in'n  Pißputt,  dicht  an  der  See,  un  de  Fischer  güng  alle
Dage  hen  un  angeld:  un  he  angeld  un  angeld.
So  stet  he  ook  eens  by  de  Angel,  un  seeg  jümmer  in  dat
blanke  Water  henin;  un  he  stet  un  stet.
Do  güng  de  Angel  to  Grund,  deep  ünner,  un  as  he  se  heruphaald,
  so  haald  he  enen  grooten  Butt  heruut.  Do  säd  de
Butt  to  em  »hör  mal,  Fischer,  ik  bidd  dp,  laat  my  lewen,  ik  bün
keen  rechten  Butt,  ik  bün'n  verwünschten  Prins.  Wat  helpt  dy
dat,  dat  du  my  doot  maakst?  r?  würr  dy  doch  nich  recht  smecken:
fett  my  wedder  in  dat  Water,  un  laat  my  swemmen.'  'Nu,'  säd
de  Mann,  'du  bruukst  nich  so  veel  Wöörd  to  malen,  enen  Butt,
de  spreken  kann,  hadd  ik  doch  wol  swemmen  laten?  Mit  des  sett't
he  em  wedder  in  dat  blanke  Water,  do  güng  de  Butt  to  Grund,
uu  leet  enen  langen  Strypen  Bloot  achter  sik.  Do  stünn  de
Fischer  up,  un  güng  na  syne  Fru  in'tt  Pißputt.
'Mann,'  säd  de  Fru,  'hest  du  hüüt  niks  sungen?'  'Ne,  säd
de  Mann,  'ik  süng  enen  Butt,  de  säd  he  wöör  en  verwünschten