WALTHARIUS.

©  Hessisches  Staatsarchiv  Marburg,  Best.  340  Grimm  Nr.  L  72

Princeps,  et  cunctos  coinpellat  sic  seniores
‘Si  gens  tarn  fortis,  cui  nos  similare  nequimus,
Cessit  Pannoniae,  qua  nos  virtute  putatis
60  Huic  conferre  manurn  et  patriarn  defendere  dulcem?
Est  satius,  pactum  faciant  censumque  capessant.
Unica  nata  mihi  est,  quam  tradere  pro  regione
Non  dubito:  tantum  pergant  qui  foedera  firme  nt.’
Ibant  legati  totis  gladiis  spoliaü,
65  Ilostibus  insinuant,  quod  regis  jussio  mandat,
Ut  cessent  vastare  rogant.  Quos  Attila  ductor,
ITt  solitus  fuerat,  blande  suscepit,  et  inquit
‘  Foedera  plus  cupio,  quam  proelia  mittere  vulgo.
Pace  quidem  Huni  malunt  regnare,  sed  armis
70  Inviti  feriunt,  quos  cernunt  esse  rebelles.
Rex  ad  nos  yeniens  pacem  det  atque  resumat.’
Exivit  princeps,  asporlans  innumeralos
Thesauros,  pactumque  ferit,  natamque  reliuquit.
Pergit  in  exilium  pulcherrima  gemma  parentum.
75Postquam  complevit  pactum,  statuitque  tributuni,  \1
Attila  in  occiduas  promoverat  agmina  partes.
Namque  Aquitanorum  tune  Alphere  regna  tenebat
Quem  sobolem  sexus  narrant  habuisse  virilis,
Nomine  Waltharium,  primaevo  llore  nitentem.
80  Nam  jusjurandum  Herricus  et  Alphere  reges
Inter  se  dederant,  pueros  quod  consociarent,
Cum  primum  tempus  nubendi  venerit  illis.
Ilic  ubi  cognovit,  gentes  has  esse  domatas,
Coeperat  ingenti  cordis  trepidare  pavore.
85  Nec  jam  spes  fuerat  saevis  defendier  armis.
‘Quid  Gesseinus’  ait,  ( si  bella  movere  nequimus?

58  sirnulare  C.  59  uos  C.  quam  nos  A.  62  mihi  quam  B.  I.
63  firmaut  B.  66  cessant  B.  71  dextram  det  B.  1.  73  reliquit
  A.  1.  75  conqdetum  A.  78  sexus  sobolem  I.  81  ut  J.