güngm  se  henin,  un  in  de  Hütt  was  een  lüttjen  Vorplatz,  un  ene
lüttje  herrliche  Stuw  un  Kamer,  wo  jem  eer  Bedd  stünn,  un  Kääk
und  Spysekamer,  allens  up  dat  beste  mit  Gerädschoppen,  un  up
dat  schonnstc  upgefleyt,  Tinntüüg  un  Mischen  (Messing),  wat  stk
darin  höört.  Un  achter  was  ook  en  lüttjen  Hos  mit  Hönern  un
Aanten,  un  en  lüttjen  Goorn  mit  Grönigkeiten  un  Aast  (Obst).
'Süh,'  säd  de  Fru,  'Ls  dat  nich  nett?'  'Ja,'  säd  de  Mann,  'so
schall't  blpwen,  nu  wähl  wy  recht  vergnöögt  lewen?  'Dat  wähl
wy  uns  bedenken'  säd  de  Fru.  Mit  des  eeten  se  wat,  und  güngen
  to  Bedd.
So  güng  dat  wol  'n  acht  oder  veertein  Dag,  do  säd  de  Fru
«hör,  Mann,  de  Hütt  is  ook  goor  to  eng,  un  de  Hof  un  de
Goorn  Ls  so  kleen:  de  Butt  hadd  uns  ook  wol  een  grötter  Huus
schenken  kunnt.  Jk  much  woll  in  cnem  grooten  stenern  Sl^tt
wanen:  ga  hm  tom  Butt,  he  schall  uns  en  Slott  schenken?  'Ach,
Fru,'  säd  de  Mann,  'de  Hütt  is  jo  god  noog,  wat  wähl  wy  in'n
Slott  wanen?  'I  wat,'  säd  de  Fru,  'ga  du  man  hen,  de  Butt
kann  dat  jümmer  doon?,  'Ne,  Fru,'  säd  de  Mann,  'de  Butt  hett
uns  eerst  de  Hütt  gewen,  ik  mag  nu  nich  all  wedder  kamen,  den
Butt  muchd  et  vördreten?  «Ga  doch,'  säd  de  Fru,  'he  kann  dat
recht  good,  und  dait  dat  geern;  ga  du  man  hen?  Dem  Mann
wöör  syn  Hart  so  swoor,  un  wull  nich:  he  säd  by  sik  sülwen  'dat
is  nich  recht,'  he  güng  awerst  doch  hen.
As  he  an  de  See  köhm,  wöör  dat  Water  ganß  vigelett  un
dunkelblau  un  grau  un  dick,  un  goor  nich  meer  so  gröön  un  geel,
doch  wöör't  noch  still,  do  güng  he  staan  un  säd