13. Von dem Fischer un ftjttcr im Dar wör mal eens en Fischer UN syne Fru, de mann ­ ten tosamen in'n Pißputt, dicht an der See, un de Fischer güng alle Dage hen un angelb: un he angelb un angeld. So seet he ok eens by de Angel und seeg jümmer in dat blanke Water heniu: un he seet un seet. Do güng de Angel to Grund, deep ünner, un as he se heruphaald, so haald he enen groten Butt herut. Do säd de Butt to em 'hör mal, Fischer, ik bidd dy, lat my lewen, ik bün keen rechten Butt, ik bün'n verwünschten Prins. Wat helpt dy dat, dat du my dot maakst? ik würr dy doch nich recht smecken: sett my wedder in dat Water un lat my swemmen.' Mu,' säd de Mann, 'du bruukst nich so vel Wöörd to maken, enen Butt, de spreken kann, hadd ik doch wol swemmen laten.' Mit des sett't he em wedder in dat blanke Water, do güng de Butt to Grund un teet enen langen Strypen Blot achter sik. Do stünn de Fischer up un güng na syne Fru in'n Pißputt. 'Mann,' säd de Fru, 'hest du hüt niks fungen?' Me,' säd de Mann, 'ik füng enen Butt, de säd he wör en ver ­ wünschten Prins, do hebb ik em wedder swemmen laten.' 'Heft du dy denn niks wünschd?' säd de Fru. Me,' säd de